Net als vorig jaar januari heb ik nog steeds regelmatig cravings voor chocolade. Ik begrijp dat het niet persé ligt aan mijn hormoonhuishouden, want het moment dat cis vrouwen meestal cravings krijgen voor chocolade of andere zoetigheid is juist wanneer oestrogeen afneemt. Het is meer omdat ik het gewoon heerlijk vind, vooral pure chocolade met […]

Soms overvalt het me even. Als ik wakker wordt ’s nachts, of ik een wandeling maak in het park. Of gewoon als ik in de spiegel kijk en mijzelf vol aandacht, verbazing en liefde bestudeer. Dat gevoel van herkenning, een pure overspoeling van geluk, het ontegenzeggelijke bewijs dat de weg die ik ingeslagen ben korte

Nu, 24 uur later galmt het refrein van Tori Amos’ Addition of Light Divided nog na in mijn hoofd. Zes april was een bijzondere dag, die sowieso zou eindigen met een concert van Tori Amos in het Carré. Alleen was dat iets wat ik voor mezelf pas de dag ervoor echt wilde bevestigen. Maar het

Vandaag voor het eerst sinds meer dan een maand op een houten stoel gezeten. Dat is een dingetje hoor, maar het ging redelijk. Vanavond ga ik weer eens proberen te eten aan tafel, met Ilya. Ergens vind hij dat vast jammer, zo lekker eten op de bank (en ik op mijn verstelbare huiskamerbedje) is natuurlijk

Vandaag is het International Transgender Day of Visibility. Ik had bedacht om een stuk te schrijven over hoe mooi het zou zijn als we met z’n allen fluïditeit volledig zouden erkennen in gender, seksuele voorkeur en aantrekkingskracht. Liefde voor jezelf en voor de ander. Niet alleen het respect of begrip voor je naasten, maar ook

Ik ben er weer.Terug in mijn kracht.Lerend van elke windvlaagin de nieuwe zeilenvan mijn schip.Ik neem het roer terug.Beetje bij beetjeherpak ik de regie.Ik vier de schoot,het grootzeil bolt opRustig voor de windnavigeer ik het leven.Vier ik het feest.Het zijn prachtige zeilen. ~ foto vanaf Waddendijk, Oost Vlieland

Eind juni 2020 vertelde ik Elena als eerste over mijn ontmaskering.“Je hebt een naam nodig”, zei ze enthousiast.Veel namen kwamen er voorbij, zoals ook Aurora wat later mijn derde naam werd. Een paar dagen later wist ik het, het werd Stellata. Mezelf vernoemend na de Magnolia Stellata die ik een paar maanden eerder in mijn

Soms hoor ik een liedje uit mijn verleden. Zoals nu ‘English man in New York’. Wat van dit nummer altijd bleef hangen was ‘I’m an alien’. Ik vertaalde dat toen als ‘een buitenstaander’, zoals ik me voelde toen, ook al stopte ik dat gevoel vaak weg.Maar ik stopte het minder diep dan dat onbewuste gegeven,

Vijf dagen vóór mijn operatie verscheen er een uitgebreid artikel in de Volkrant over spijtoptanten in de transgenderzorg. Het artikel ging over een verhaal van een persoon die na de operatie merkte dat ze er naast zat. Vreselijk lijkt me dat! Maar de journalisten gebruikten vooral het verhaal van deze persoon en vonden zo gauw

Vannacht droomde ik dat ik over een smalle weg in aanbouw liep. Er liepen twee mannen achter me, macho werklui. Ze hadden haast en jaagde me op. Ik moest sneller want anders zouden ze over me heen lopen. Het deed me denken aan die tijden in mij leven waar ik met toen een jongensachtig uiterlijk

De laatste dagen waren rommelig. Pittig! Ik wist tevoren al dat er vandaag en gisteren alleen in de avond hulp kon zijn, waar ik heel dankbaar voor ben want even social contact en een goede maaltijd is goud waard. Maar het waren ook lange dagen, aan het einde van zo’n dag merk ik wel dat

Ik heb al een paar keer ‘misgegrepen’, toch nog iets van fantoompijn. Of eigenlijk meer een fantomatische verwarring. Het is er echt niet meer, hihi, en het misgrijpen lucht ook steeds weer even op, ook al kan ik de itch dan niet direct temmen. Ik schreef een maand of twee geleden een tekst over hoe het zou

Ik moest even zoeken naar een synoniem voor het geval, maar zwengel klinkt wel aardig passend. Het wordt ook heel makkelijk iets banaals, hoe schrijf je daar nu over? Daarom schrijf ik er dus eigenlijk nooit over. Maar toch hoort het bij het ook bij het proces. En ik kreeg aanleiding er over te schrijven,

Toen ik als Aurora mijn masker bouwde en leefde, was ik heel intensief in het maken van allerlei regels om aan het beeld te voldoen wat ik dacht dat mijn omgeving van mij verwachtte. Maar soms liet ik juist ook dingen toe. Misschien was dat ook wel de weg naar mijn ontdekking in 2020. Ik

Ik heb al een tijdje niet meer geschreven. Wat kan je ook schrijven in de aanloop naar een operatie die voor veel mensen niet voor te stellen is. Maar juist daarom wil ik er toch wat over schrijven. Alleen waar te beginnen en bijna geen tijd tussen al dat opruimen, verhuizen en werken door. Tot