Ik heb al een paar keer ‘misgegrepen’, toch nog iets van fantoompijn. Of eigenlijk meer een fantomatische verwarring. Het is er echt niet meer, hihi, en het misgrijpen lucht ook steeds weer even op, ook al kan ik de itch dan niet direct temmen. Ik schreef een maand of twee geleden een tekst over hoe het zou
De dag dat Sarah een zwengel kreeg Read More »
~2.00
Wat nou als het niet doorgaat? Als ik toch koorts heb ineens, of wat voor reden dan ook.
Let op de ademhaling.
Ik moest even zoeken naar een synoniem voor het geval, maar zwengel klinkt wel aardig passend. Het wordt ook heel makkelijk iets banaals, hoe schrijf je daar nu over? Daarom schrijf ik er dus eigenlijk nooit over. Maar toch hoort het bij het ook bij het proces. En ik kreeg aanleiding er over te schrijven,
De laatste dag met een zwengel Read More »
Toen ik als Aurora mijn masker bouwde en leefde, was ik heel intensief in het maken van allerlei regels om aan het beeld te voldoen wat ik dacht dat mijn omgeving van mij verwachtte. Maar soms liet ik juist ook dingen toe. Misschien was dat ook wel de weg naar mijn ontdekking in 2020. Ik
Vandaag kocht ik een tompouce voor mezelf. Want ik was trots en blij dat ik vanmorgen op de weegschaal 77,5 kilo woog! Ik had het al een beetje achterwegen gelaten, het wegen. De kilo’s vlogen er de eerste maanden van mijn dieet vanaf, maar daarna ging het een stuk langzamer. Wat ook gezond is begreep
15 Maanden hormoontherapie Read More »
Ik heb al een tijdje niet meer geschreven. Wat kan je ook schrijven in de aanloop naar een operatie die voor veel mensen niet voor te stellen is. Maar juist daarom wil ik er toch wat over schrijven. Alleen waar te beginnen en bijna geen tijd tussen al dat opruimen, verhuizen en werken door. Tot
Toilet-droom en over ballast kwijtraken Read More »
Hoge golven slaan stuk in de branding. De dagen voelen aan als lente, maar het is nog echt winter. Mijn Magnolia Stellata is in rust en bereid zich rustig voor op het voorjaar, lees ik. Ik wil haar een stukje naar voren plaatsen, achter haar komt een beukenhaag. Eerst moet ik haar flink terugsnoeien, dan
Dat nummer van Abba, Happy New Year, het galmt nog na in mijn hoofd. Gisteren zocht ik het op en zong het luidkeels mee, een beetje om mijn zoon te plagen, maar vooral ook omdat ik er vroeger bij wegdroomde. De klanken, de liefelijkheid. Ook kreeg ik een filmpje van twee Vliedinnen die het meezongen
Eigenlijk moet ik nu echt mijn tafel opruimen, of eigenlijk mijn hele huis, maar nu vind ik een ideale escape om even te schrijven over het afgelopen jaar. Wat was het jaar bijzonder! Het begon met een succesvolle voordekunst campagne, en het eindigde met een heus boek waar ik best trots op ben eigenlijk. En
