Naam auteur: Stel

Dit is het eerste jurkje dat ik ooit kocht. Ik moest het nalopen want iets dergelijks had ik eerder al beweerd met een andere jurk, maar ik heb een foto van mij in dit jurkje gedateerd 15 juli 2020, nog geen maand na mijn ontdekking. Alleen zit die niet in het rijtje foto’s omdat ik

Vandaag is het moederdag. De socials lopen vol met vriendinnen, moeders die extra verwend worden vandaag. Ik merk dat ik het een beetje mis vandaag. Mijn puber had er niet eens aan gedacht, niet vanuit ons verleden, maar meer omdat hij gewoon puber is begreep ik. 
Ik merk dat ik het een beetje ongemakkelijk vind.

Vanmorgen keek ik verbaasd naar de gootsteen in het aanrecht. Uit het overloopgat kwam een stekje. Een jong zaadje was ontkiemt in de duistere krochten van de te lang niet schoongemaakte wasbak. Het was ook wel te verwachten dat het huishouden erbij in zou schieten nadat de hulpploegen die mij bijstonden in de eerste weken

Ik droomde dat de beste weg naar buiten via het dak was. Twee ziekenhuisbroeders waren me voor. Ze droegen een patiënt, een oude vrouw, op brancard door het smalle raampje naar het dak. Ze gaven aan dat ik net als hun het dak over kon steken. Een vriendin of bekende die mij gevolgd was naar

Over mijn moeder heb ik niet veel geschreven in mijn blog of boek. Ook al leest ze het niet, ze is anti-internet. Maar ik schreef vooral niet over haar omdat ik haar de kans wilde geven andere inzichten te krijgen met de tijd. Als ouder van een transgender persoon kan het ook best schakelen zijn

Eindelijk de eerste waarmee dag in de Hoek. Zon en niet die echt te koude wind, en beetje maar.. Precies goed voor zo’n eerste dag. Mijn plan om die eerste echte lentedag naar Pele Surfshack te gaan dreigde even te mislukken door de brand die ze eergisteren hadden. Maar zo veerkrachtig als ze zijn hadden

Net als vorig jaar januari heb ik nog steeds regelmatig cravings voor chocolade. Ik begrijp dat het niet persé ligt aan mijn hormoonhuishouden, want het moment dat cis vrouwen meestal cravings krijgen voor chocolade of andere zoetigheid is juist wanneer oestrogeen afneemt. Het is meer omdat ik het gewoon heerlijk vind, vooral pure chocolade met

Soms overvalt het me even. Als ik wakker wordt ’s nachts, of ik een wandeling maak in het park. Of gewoon als ik in de spiegel kijk en mijzelf vol aandacht, verbazing en liefde bestudeer. Dat gevoel van herkenning, een pure overspoeling van geluk, het ontegenzeggelijke bewijs dat de weg die ik ingeslagen ben korte

Nu, 24 uur later galmt het refrein van Tori Amos’ Addition of Light Divided nog na in mijn hoofd. Zes april was een bijzondere dag, die sowieso zou eindigen met een concert van Tori Amos in het Carré. Alleen was dat iets wat ik voor mezelf pas de dag ervoor echt wilde bevestigen. Maar het

Vandaag voor het eerst sinds meer dan een maand op een houten stoel gezeten. Dat is een dingetje hoor, maar het ging redelijk. Vanavond ga ik weer eens proberen te eten aan tafel, met Ilya. Ergens vind hij dat vast jammer, zo lekker eten op de bank (en ik op mijn verstelbare huiskamerbedje) is natuurlijk

Vandaag is het International Transgender Day of Visibility. Ik had bedacht om een stuk te schrijven over hoe mooi het zou zijn als we met z’n allen fluïditeit volledig zouden erkennen in gender, seksuele voorkeur en aantrekkingskracht. Liefde voor jezelf en voor de ander. Niet alleen het respect of begrip voor je naasten, maar ook

Ik ben er weer.Terug in mijn kracht.Lerend van elke windvlaagin de nieuwe zeilenvan mijn schip.Ik neem het roer terug.Beetje bij beetjeherpak ik de regie.Ik vier de schoot,het grootzeil bolt opRustig voor de windnavigeer ik het leven.Vier ik het feest.Het zijn prachtige zeilen. ~ foto vanaf Waddendijk, Oost Vlieland

Eind juni 2020 vertelde ik Elena als eerste over mijn ontmaskering.“Je hebt een naam nodig”, zei ze enthousiast.Veel namen kwamen er voorbij, zoals ook Aurora wat later mijn derde naam werd. Een paar dagen later wist ik het, het werd Stellata. Mezelf vernoemend na de Magnolia Stellata die ik een paar maanden eerder in mijn

Soms hoor ik een liedje uit mijn verleden. Zoals nu ‘English man in New York’. Wat van dit nummer altijd bleef hangen was ‘I’m an alien’. Ik vertaalde dat toen als ‘een buitenstaander’, zoals ik me voelde toen, ook al stopte ik dat gevoel vaak weg.Maar ik stopte het minder diep dan dat onbewuste gegeven,

Vijf dagen vóór mijn operatie verscheen er een uitgebreid artikel in de Volkrant over spijtoptanten in de transgenderzorg. Het artikel ging over een verhaal van een persoon die na de operatie merkte dat ze er naast zat. Vreselijk lijkt me dat! Maar de journalisten gebruikten vooral het verhaal van deze persoon en vonden zo gauw

Vannacht droomde ik dat ik over een smalle weg in aanbouw liep. Er liepen twee mannen achter me, macho werklui. Ze hadden haast en jaagde me op. Ik moest sneller want anders zouden ze over me heen lopen. Het deed me denken aan die tijden in mij leven waar ik met toen een jongensachtig uiterlijk

De laatste dagen waren rommelig. Pittig! Ik wist tevoren al dat er vandaag en gisteren alleen in de avond hulp kon zijn, waar ik heel dankbaar voor ben want even social contact en een goede maaltijd is goud waard. Maar het waren ook lange dagen, aan het einde van zo’n dag merk ik wel dat