Drie lagen, 18 x 80 cm, 8/2 katoen, half februari – mei.
English version here.
Voor het tweede doek besloot ik in drie lagen te gaan weven. Vierentwintig schachten in twee blokken betekende dat ik per laag maximaal vier schachten kon gebruiken. Mijn hersenen moesten nog harder aan het werk, want drie lagen betekent nog meer reken- en tekenwerk. Ook betekent het dat je meer moet weven. Elke keer weef je één inslag per doek, dus in feite weefde ik niet tachtig centimeter, maar bijna twee en een halve meter.
Ik begon in de inslag met eenvoudige kleuren, om zo duidelijk de blokwisselingen terug te zien. Waarbij ik bij elke blokwissel één draad van kleur wisselde. In de tweede helft van het doek besloot ik niet de hele blokken te wisselen, maar draad voor draad, of eigenlijk per schacht, te mixen. Waarbij ik in de inslag niet per blok iedere laag een vaste kleur gaf (één inslag heen en één inslag terug met dezelfde draad), maar de drie kleuren achter elkaar wisselde.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik meerdere keren naar sommige blokken gestaart heb om te zien of ik hetzelfde effect kreeg als de stereogrammen Magic Eye plaatjes uit mijn pubertijd, waarbij je een object kon zien als je maar lang genoeg focus hield.
Het uitwerken van de inslagen voor de blokken in drie lagen was wederom een beproeving. Een extra laag voelt als een extra dimensie. Je kiest niet alleen om een laag naar boven of naar onderen te plaatsen, maar je moet ook nog bedenken welke laag er in het midden komt. Maar door de gedegen coaching van Babs, wilskracht en de drang om de logica te begrijpen, kwam ik er langzaam maar zeker uit. Ik kon me steeds beter inbeelden wat er daadwerkelijk gebeurde.
In de eerste tekening zie je de laag- wisselingen, hoe je per inslagpatroon besluit welke laag er boven, onder of in het midden moet komen en hoe de inslagdraad wisselt naar een andere laag. En daarnaast mijn eerste poging lagen verder op te breken om de kettingdraden als het ware te mixen. In de tweede tekening zie je patronen 14-16, waarbij ik steeds minder het papier gebruikte om een volgende variatie te programmeren op de dobby-ketting.
Het onderzoek Layered Complexities werd financieel gesteund door het CBK Rotterdam, vanuit de regeling Impuls en Verdieping.
