Twee lagen, 17 x 25 cm, 8/2 katoen, januari – half februari 2026.
English version hier.
Layered Complexity was een onderzoek naar het complex weven in meerdere lagen. Ik voegde een dimensie toe aan mijn vrij nieuwe weefkunstpraktijk. De mogelijkheid om kleurwisselingen te maken zonder dat de altijd aanwezige ketting zich vermengt met de inslagdraden. Maar dan met complexe weefpatronen in plaats van de basisbinding die veelal gebruikt wordt in het meerlaags weven. Ik volgde 1-op-1 lessen bij weefkunstenaar Babs van den Thillart, die veel ervaring heeft met meerlaags weven. Ik weefde in dit onderzoek drie weerlaags weefsels. Per doek doe ik verslag van mijn experimenten, leer- en jubelmomenten.
Het eerste doek is klein van formaat, waardoor je je kan verkijken op de hoeveelheid energie die in dit doek zit. Het opzetten van een dubbelweefsel is op zich al ingewikkeld genoeg, maar ik was er met Babs al vrij snel uit dat het weven in de gebruikelijke basisbinding mij minder zou motiveren. Voor de basisbinding, ook bekend als de linnenbinding, heb je in principe maar twee schachten nodig. Met een vierentwintig schachts weefgetouw kan je dan dus aardig wat lagen gebruiken. Maar het soort patronen dat ik graag weef, heeft minimaal vier schachten nodig, liever meer.
Het eerste weefsel werd een blokweefsel van twee lagen van ieder zes schachten, bestaande uit twee blokken. Waardoor niet twaalf maar vierentwintig schachten nodig zijn. Door het gebruiken van blokken kun je zorgen dat de laag niet in het geheel gewisseld wordt, maar op de vooraf bepaalde en ingeregen breedte van de blokken. In dit eerste weefsel had ik dat nog niet goed begrepen, waardoor het ene blok bestond uit de linkerhelft van het weefsel en het tweede blok uit de rechterhelft.
Het werd meteen behoorlijk ingewikkeld want je moet niet alleen op papier uitvinden hoe de blokken in te rijgen op het getouw, maar elk stukje te weven patroon moet je eerst helemaal uitdenken en opschrijven om een beeld te krijgen hoe je daadwerkelijk de bedoelde laag boven en onder krijgt bij het weven. Daarna programmeer je de dobby-regels of kieslatjes, zie het als ponskaarten, waarmee per inslag bepaald wordt welke schachten er omhoog gaan. Dit uitdenken heeft me behoorlijk aan het werk gezet en is nu een beter handelbare logica geworden.
Het onderzoek Layered Complexities werd financieel gesteund door het CBK Rotterdam, vanuit de regeling Impuls en Verdieping.
